Verslag missie Moldavië 2 (november 2015)

Bună ziua (Goedendag)!

In het weekend van 14 & 15 november 2015 vertrekken twee Zienderogenden naar Moldavië. Niet om het nachtleven van Chisinau te ontdekken, maar om te onderzoeken of we oogheelkundige hulp kunnen verstrekken aan de kansarme ouderen van Floresti.

Vrijdag 13 nov 9.00 ontmoeten Tom Bakx (oogarts) en ik elkaar op Schiphol in terminal 1. We hadden reeds ingecheckt en konden dus meteen doorlopen naar de gate. Een ‘bakkie’ en toen hop naar Wenen. Ondanks een kleine vertraging onze aansluiting naar Chisinau gehaald. Omdat we alleen handbagage hadden konden we meteen na de pascontrole doorlopen naar de aankomsthal, waar Doina en Ruslan ons op stonden te wachten. We hadden nog niet geluncht. Dus een hapje eten in de hoofdstad en daarna door naar Floresti, het Max Maakt Mogelijk huis voor ouderen. Even nog wat bijpraten en toen het moede reishoofd te ruste in een oude van dagenhuis. Ik voelde me nog niet thuis ondanks mijn leeftijd.

Om 8.00 uur was het ontbijt en omdat het bij aankomst al donker was, hebben zijn een rondje wezen wandelen om te kijken waar we zaten. Het gebouw ziet er puik uit. Goed gedaan meneer Max! Om 09:00 uur was het tijd om naar het ziekenhuis te gaan. Daar zijn we ontvangen door de vice directeur, in een typische Russische outfit compleet met muts, met een kop koffie en een toespraak.

Daarna begon de werkelijke missie. Allereerst hebben we de vooronderzoek-kamer geïnspecteerd en zagen dat, op de spleetlamp (microscoop) na, alles compleet was. Daarna hebben we de operatie kamer en de phaco (apparaat om staaroperaties uit te kunnen voeren) geïnspecteerd. Ook dit afgevinkt met een in orde teken. Daarna de tools voor de phaco gecontroleerd en tot de conclusie gekomen dat het op enkele dingen na ook compleet is. Tom heeft een lijst van verdere benodigdheden gemaakt en zal deze doornemen met onze opdrachtgever Max Maakt Mogelijk.

Daarna enkele huisbezoeken gedaan bij potentiële patiënten , die voor een staaroperatie in aanmerking zouden kunnen komen. Eerst bij een oude dame van, ik meen 82, alleenwonend in een krakkemikkig huisje. Zij was niet thuis, maar bij navraag zat ze bij de buren. Dat resulteerde in een oogcheck op straat met behulp van het lampje op onze telefoon! Het was echter geen staar maar een verwaarloosde glaucoom en deze heeft een  vrijwel volledige blindheid veroorzaakt. Deze dame kunnen we, ook in de toekomst, helaas niet helpen. We moesten nog wel even het huisje zien: schrijnend om te zien hoe zo’n oude dame moet leven. In Amsterdam zeggen we dat zelfs de ratten een overall moeten dragen, zo vies was het in dat huisje. Maar ja als je niets ziet kan je je ook aan niets storen en of opruimen…

Vervolgens naar een remote huisje , waar een ‘oude’ heer van 68 woonde met zijn 32 jaar oude verslaafde dochter. Ook hier een geval van blindheid door glaucoom en ook deze patiënt werd op de stoep bekeken en komt ook niet voor een operatie in aanmerking. Helaas niets verder voor deze twee mensen te doen. In de auto naar het MMM huis kwamen we al pratend achter dat er in het phaco instrumentarium iets niet gezien hadden. Dus weer terug naar het ziekenhuis en weer alles uit de kast, we vonden het niet en dus op de lijst van Tom. Inmiddels was het weer avond geworden. Er werd lekker Moldavisch voor ons gekookt en met een wijntje op weer slapen. De volgende dag vroeg op en naar Chisinau. Daar even de Orthodoxe kerk in, waar prachtig gezongen werd. Een rondleiding door het centrum en toen weer naar het vliegveld waar een lange rij stond en extra gecontroleerd werd, naar aanleiding van de Parijse aanslagen. Nog net op tijd voor de vlucht naar München. Met vertraging aangekomen en dus de vlucht naar Amsterdam gemist. 2 ½ later als nog naar Schiphol en naar huis. Missie geslaagd en weer veel besproken en gezien. Nu werken aan de uitvoering in overleg met Max Maakt Mogelijk.

George de Jong, 22 november 2015