Verslag Thailand (oktober 2015)

Loading
Kaart in het midden plaatsen
Verkeer knop
Fietsend
Transit

Op uitnodiging van non-profit organisatie Lanna Ta Dee zijn wij Daisy, Robert en Amber afgereisd naar het noorden van Thailand, Chiang Mai. Onder leiding van Tjeerd Bouma heeft deze organisatie sinds een jaar diverse afgelegen dorpen voorzien van oogmetingen en brillen. Tijdens deze acht dagen durende missie zijn wij in twee gebieden geweest, Inthanon en Phrao. In deze acht dagen zijn er totaal 823 mensen gezien, waarvan 228 mensen een bril voorgeschreven hebben gekregen. Daarnaast zijn er nog eens 337 kant en klare brillen vergeven. Voor de organisatie Lanna ta Dee zijn dit record aantallen.

Het eerste weekend zijn er in totaal 17 vrijwilligers mee naar het bergdorpje Ban Mae Klang Luang gegaan in Inthanon. Hier leven de Karen mensen, dit is de grootste stam van Thailand. In dit dorp is het schoolgebouwtje beschikbaar gesteld om hier te kunnen meten. In het dorp werd door de inwoners vooral de traditionele kleding gedragen, die bestond uit kleurrijke geweven kleding. Daarnaast droegen veel vrouwen ook een handdoek op het hoofd, sommige heel mooi maar andere met rafels en al. Wat opmerkelijk was, is dat veel van de mensen rode tanden, lippen en tongen hadden. Dit wordt veroorzaakt doordat de mensen bijna de hele dag op een bietwortel kauwen. Naast de refracties zijn sommige mensen ook gedruppeld om de fundus te bekijken. Hiervoor was er ook een spleetlamp aanwezig. Tevens kon de oogdruk gemeten worden met een handtonometer. Enkele mensen zijn er doorgestuurd voor een cataract operatie. Daarnaast waren er een aantal personen met een pterygium tot zelfs over de pupil heen.

Doordat we met een grote groep vrijwilligers waren had iedereen een eigen taak. Deze groep vrijwilligers waren meestal gepensioneerde mensen uit Amerika, Engeland of Nederland, die allen geëmigreerd zijn naar Thailand. Sommige mannen zijn getrouwd met een Thaise die ingezet konden worden als tolk. Voordat de mensen bij ons kwamen om te meten, liepen ze verschillende stations langs. Zo werd er begonnen met het inschrijven van de mensen en daarna liepen ze achtereenvolgens langs de nabij visus, veraf visus en de autorefractor. Werd er tijdens een van deze metingen iets afwijkends gevonden, dan mochten ze door naar ons. Daarbij werd er ook veel gebruik gemaakt van de vertalers. Zonder hen was deze missie niet gelukt. Mensen spreken geen Engels en soms zelfs geen Thais, maar hun eigen stam taal. Wat betekende dat er soms twee tolken nodig waren, de een van Karen naar Thais en de ander van Thais naar Engels.

Na het weekend in het bergdropje zijn we terug gegaan naar de thuisbasis in Chiang Mai. Hier verbleven Daisy en Amber bij Tjeerd in huis, waar zij zeer goed verzorgt werden. Robert verbleef in een hotel die op een kleine afstand van Tjeerd zijn huis was. Op maandag zijn we naar de stad Phrao gereden. Na ongeveer een reis van ander half uur zijn we eerst langs het lokale ziekenhuis gegaan. Waar helaas geen oogheelkundige poli aanwezig was, want alle oog operaties worden uitgevoerd in Chiang Mai. In Phrao zijn we drie dagen gaan meten op drie verschillende locaties. Elke dag was dit in het lokale gezondheidscentrum. Op de eerste dag zijn we rond kwart over negen vertrokken vanaf ons hotel. Bij een deel van de onderzochte personen bleef de visus achter, doordat er veel cataract aanwezig was. Hiervoor wilde we ze doorsturen naar een oogarts. Bijna de helft hiervan wilde of konden niet naar de oogarts toe vanwege hun leeftijd of omdat ze geen hulp konden krijgen om naar Chiang Mai te komen. Ook is er een monnik langs geweest, deze moest geholpen worden door Robert, omdat een monnik niet door een vrouw aangeraakt mag worden.

De tweede dag zijn we extra vroeg begonnen, omdat vooraf al werd verwacht dat deze dag de meeste mensen zouden komen. Wanneer wij rond kwart voor negen aankwamen zaten er al rond de 100 mensen op ons te wachten. Dus snel de spullen geïnstalleerd en zijn meteen begonnen met meten. Uiteindelijk zijn er 258 mensen gescreend. Hiervan hoefde er niet veel mensen doorgestuurd te worden voor een cataract operatie. Wel zijn er deze dag meerdere kinderen geweest. Enkele hiervan hadden afwijkende oogstand. De laatste dag in Phrao werden er vooraf minder mensen verwacht dan de dag ervoor, namelijk rond de 85 mensen. Het bleek iets drukker dan gedacht, we hadden voor de middag pauze al bijna 100 mensen gezien. Na de middag nam de drukte een beetje af en zijn we tot 146 mensen gekomen. Omdat dit de laatste dag in Phrao was, had Robert ervoor gekozen om in het naast gelegen huis heerlijk te genieten van een massage. Ondertussen hield Tjeerd een zeer mooie speech met een samenvatting van de afgelopen dagen en over hoe hard het team heeft gewerkt.

Vrijdag was onze rustdag voordat we het laatste weekend de bergen weer in gingen. Daisy en Amber zijn in de ochtend naar de Warorot markt geweest. Dit is een grote hal met allemaal kraampjes naast elkaar. Hier hebben we spulletjes gekocht voor het thuisfront. Robert is thuisgebleven om een presentatie te maken voor de Rotary van Chiang Mai, waar we waren uitgenodigd om de maandag erop te presenteren. In de middag hebben we met zijn drieën heerlijk bij het zwembad gelegen om even bij te komen van de dagen ervoor en om ons weer op te laden voor het laatste weekend.

Het laatste weekend zijn we naar het bergdorp Muang Ang geweest. De hele week is het spannend gebleven of we hier wel heen konden gaan. Want zodra het hier gaat regenen is de weg die omhoog gaat onbegaanbaar, zelfs voor pick-up trucks. Gelukkig zat het weer ons mee en is het droog gebleven. Onderaan de berg hebben we ons verzameld en alle spullen in vier pick-up trucks geladen. Omdat er te weinig zitplaatsen in de auto was, zijn Daisy en Amber achterin de laadbak gestapt om via een hobbelige weg naar het bergdrop te gaan. Aangekomen in het dorp konden we ook hier in de school terecht om te gaan meten. Na het grootste gedeelte van het dorp gemeten te hebben, zijn wij in het dorp gebleven om daar te overnachten bij de mensen thuis. We moesten ons verdelen over een zacht bed, een dun matje of een aantal kleden op de grond. Halverwege de nacht werden we wakker gemaakt door gillende varkens, blaffende honden en kraaiende kippen en hanen. Deze hielden niet meer op tot dat de eerste mensen hun ochtend ritueel gingen doen.

Op zondag hebben we nog een aantal mensen gemeten, maar het grootste gedeelte hadden we de zaterdag gedaan. Rond de middag hebben we alle spullen weer ingepakt en hebben afscheid genomen van alle vrijwilligers die ons geholpen hebben.

Deze missie is bovendien geslaagd namens de sponsering van oogdruppels door Apotheek de Muiden te Genemuiden en Thea Pharma en vanwege de donatie van nieuwe monturen door DUTZ Eyewear BV, de fluostrips geschonken door Optiek XL. Ook de gesponsorde penlights van Ootech en Medishopxl en de vit a pos van Ursapharm.

Kortom deze missie hebben wij als zeer succesvol ervaren.

Robert Bos, Daisy Laan en Amber Kat, 4 november 2015

Deel deze pagina: Share on Facebook6Tweet about this on TwitterShare on Google+0Share on LinkedIn0Buffer this pagePrint this pageEmail this to someone