Verslag Sri Lanka (september 2012)

Zondag 23 september: We vertrekken om 8.30 uur van huis Arnhem, op Schiphol even inkoopjes doen en we vliegen om 12.35 richting Amman, daar stappen we over  richting Colombo. Om 6.30 het is nu 24 september, 4.00 uur tijd vooruit, onze driver Rudra staat al klaar om ons naar Batticaloa te brengen, zijn busje van 1995 met 1.5 miljoen km op teller  is ons vervoermiddel voor de komende 10 dagen. 15.30 uur we komen aan in het blinden internaat Dharisanam school for visual handicapped children. Deze school is door Jacques Tuinder samen met Stichting Oogproject Sri Lanka en de Wilde ganzen in 2001 tot 2003 gebouwd. Koffer uitpakken iets eten en slapen.

Dinsdag 25 september: Opstaan 6.00 uur, lekker met koud water douchen, warm is er niet.  Het is nu 29 º verder op de dag is het 38 tot 40 º dat houden we de hele tijd in Sri Lanka. Even iets eten en we vertrekken voor 2 dagen naar AKKARAIPATTY. Alles snel uit pakken. Er zitten vandaag 153 mensen in de wachtkamer, schrijven 53 receptbrillen en 37 leesbrillen voor. We slapen gewoon bij mensen thuis, ons vervoer een tuk tuk. Roekiatie en ik zijn boven de 195 dus dat is proppen met alle spullen maar het lukt met opgetrokken benen en zo. Lekker  gegeten , wel even een pilsje geregeld. Slapen, wel kleine bedjes, s’morgens eten in een cafeetje en weer aan het werk.

26 september: De wachtkamer zit al weer vol, tot de lunch hebben we 90 metingen gedaan na de lunch nog eens 40  mensen totaal 40 recepten en veel leesbrillen als het zo door gaat komen we leesbrillen te kort, we hebben er 600 bij ons. 16.30 stoppen we, we moeten nog 2.30 uur terug rijden.

Donderdag 27 september: We gaan vandaag niet zo ver weg van de school 25 km, maar een weg!  we hobbelen door kuilen en gaten. James Bond zou zeggen “Shaken not sturred”. We komen in een klein provinciaal Departements gebouw, nou ja voor ons een schuurtje. Ook hier zien we te weinig kinderen wel veel ouderen waarvan heel veel cataract patiënten (staar). We gaan aan mr. Rawi (President van de school) vragen om meer kinderen voor een oogmeting voor de rest van ons verblijf. Er waren veel mensen; meer dan 200, we hebben eerst een controle gedaan op cataract dit om deze mensen niet onnodig te laten wachten en het dan te horen, we houden er 150 over dus snel aan de slag. 45 recept brillen en weer veel leesbrillen het slinkt erg snel. Aan het einde is het weer vechten om nog binnen te komen het is altijd jammer maar aan elke dag komt een einde, vlug naar huis eten en slapen.

Vrijdag 28 september: De dag begint normaal douchen eten en weg wezen naar de volgende locatie . We hebben een gesprekje met Mr Rawi, waarom we geen kinderen zien, hij zou voor kinderen zorgen zij hij. In de morgen tot de lunch 100 mensen een oogmeting gegeven na de lunch nog eens 40 we hebben vandaag wel 4 kinderen gezien, de afspraak was een paar mensen van de staf van het gemeentelijk kantoor, maar tegen 4.00 uur kwamen er wel 20, na meerdere malen te hebben aangegeven dat we hier zijn voor de armsten bleven ze met stromen komen en gingen zitten. Met een blik van en wil je nu. Ik ben toen nogal boos geworden, zo dat mijn dochter Roekiatie er van schrok. Er kwam geen reactie toen heb ik mijn glazendoos dichtgedaan en ben gaan opruimen jammer dat een zo vruchtbare dag zo moet eindigen we vertrokken met een bittere smaak in onze mond naar huis waar we het verkeerde gevoel met een biertje weg spoelde.

Zaterdag 29 september: We vertrekken met wat vertraging naar ARUMUGATHAN KUDIYIRUPPU;  het uitspreken van de plaatsnaam is voor ons niet mogelijk. Het was even zoeken we zijn in een zeer klein boerendorpje met een lange naam het gebouwtje gevonden zonder licht stroom en ventilator , even met wat stoelen en tafels aan het schuiven gegaan maar het was het niet, Op naar een verderop gelegen gebouwtje met de hele meute van mensen achter ons aan daar wel stroom en een ventilator. Eerst de vele mensen buiten op cataract gecontroleerd bijna de helft heeft zo veel dat een refractie niet meer kan. Deze dag verloopt organisatorisch heel goed en we kunnen nog veel mensen aan een bril helpen

Zaterdag 30 september: We worden opgehaald door de zwager van Rudra onze driver, hij moet een dagje bijkomen, samen met zijn vrouw waren ze er alle dagen bij als vertalers Rudra heeft een jaar geleden een hartoperatie gehad. We gaan naar THURAINEELAVANAI  alles liep gesmeerd tot het einde van de dag 5.00 uur. We zouden nog 20 mensen meer helpen maar dat werd een drama, toen er een deur openging om de 20 binnen te laten, ging achter ook een deur open en kwamen er nog wel 60-70 mensen bij, we hebben het geheel toch nog  gemeten het was al laat. Op de terugweg even bij 2 weeshuizen gaan kijken en nog een paar kinderen geholpen, eten en slapen.

Maandag1 oktober: We zouden weer naar AKKARAIPATTU gaan om daar de laatste mensen nog te helpen, maar dat hebben niet gedaan we zijn naar een school met kinderen gegaan dit iets tegen de zin van mr Rawi, heel veel kinderen, we houden een selectie op visus gezichts scherpte. Er blijven 140 kinderen over dus hard aanpoten, wel was communicatie een probleem. Ze denken dat als je het eerste glas er in zet alles meteen goed is. 53 recepten voor geschreven. Aan het einde van de middag zijn we even naar de zee  geweest om even uit te waaien 40,5 º het zee water was 35 ºdus lekker afkoelen Hi Hi. Langs de kant van de weg een heerlijk pannenkoekje gegeten en naar huis.

Dinsdag 2 oktober: We doen nog een half dagje op de blindenschool  zelf ,vrienden bekenden  en het personeel Daarna even naar het centrum om wat inkopen te doen wat kruiden en zo. Om 18.00 uur is er een afscheid ceremonie met bloemen krans en toespraken heel leuk de kinderen zingen voor ons, dan even wat eten en vroeg slapen de volgende morgen vroeg op we gaan naar huis.

Woensdag 3 oktober 1.00 uur in de morgen we staan op om zeer vroeg te vertrekken i.v.m de warmte , om 10.00 uur komen we aan in Colombo bij het hotel, we konden na het ontbijt direct naar onze kamer waar we voor het eerst in 11 dagen weer warm konden douchen dat was heerlijk even de stad in geweest terug in het hotel en nu even een biertje in de bar. Maar nee het was de dag na volle maan en dan wordt er geen alcohol geschonken, we kregen het stiekem op onze kamer. Naar de zee geweest, ligt tegen over het hotel, om 6 uur wat gegeten en weer vroeg naar bed we moeten weer om 1.00 uur opstaan om naar het vliegveld te gaan.

We vertrekken een uur te laat maar dat ingehaald op weg naar Amman de reis verloopt goed en we komen 16.30 uur aan op schiphol  de klok weer 4 uur terug gezet 15.00 uur  eindelijk weer thuis na een lange hete missie. 338 receptbrillen voorgeschreven en  600 leesbrillen zeer geslaagde reis en nu rest ons nog het maken van de brillen!

Roekiatie en Elias Hossevoort