Verslag Roemenië (maart 2006)

Op uitnodiging van de Blinden- en Slechtziendenbond Constanta en de directie van de strafgevangenis De Witte Poort in Poarta Alba vertrokken op 6 maart Jacques Tuinder (voorzitter stichting Zienderogen), Dennis Smit en Jeroen Mulder (beiden optometrist) voor een humanitaire missie naar Roemenië.

Na een korte vlucht, Boekarest is slechts 2 uur vliegen van Amsterdam, werden we van het vliegveld gehaald door een busje van de blindenbond. De grappen die we van te voren maakten over de chauffeur werden werkelijkheid; wanneer het grote licht van de auto uitging, ging ook de voet van het gaspedaal wat er toe leidde dat we bijna 6 uur reden over een afstand van nog geen 300 kilometer.

De eerste 2 en de laatste 2 dagen zijn we werkzaam geweest in het Blindeninstituut. We hebben daar veel oogmetingen gedaan bij slechtziende leden en arme mensen die een bezoek aan de plaatselijke opticien niet kunnen veroorloven. Veel mensen hebben we kunnen helpen; hoge myopen(-30), hypermetropen(+20) en astigmaten (-8). Maar we hebben ook monturen overgezet van mensen die iets op hun hoofd droegen wat we niet eens een bril zouden noemen. Maar er was ook een keerzijde aan de medaille. Veel zeer slechtzienden mensen kwamen naar ons toe, waaronder veel jonge mensen tussen de 15 en 30, in de hoop dat deze Nederlandse specialisten weer een beetje zicht konden terugbrengen. stargardt, (oude) ablatios, megalocorneas, toxoplasmose, maar ook afwijkingen waar we in het westen niet blind van worden zoals glaucoom en cataract zijn helaas niet te verhelpen met een brilletje. Het is hartverscheurend om te zien dat jonge mensen die vloeiend Engels, Duits, Frans en Spaans spreken totaal geen toekomstperspectief hebben.

Vier dagen daarop zijn we werkzaam geweest in De Witte Poort, een strafinrichting waar de overeenkomsten met de Amsterdamse Bajes ver te zoeken zijn. Een kleine schriftelijke impressie, want er mochten geen foto,s gemaakt worden: Verloederde grauwe gebouwen met dubbele hoge hekken, verroest prikkeldraad, torens-met-ogen, met 30 man in een cel, ontbijt bestaat echt uit water en brood.

,s middags gaan er melkbussen rond met een onduidelijke substantie dat dient als maaltijd en dit dorp wordt bewaakt door onherkenbare tot de tanden bewapende bewakers.

De thermostaat binnen stond op standje Alaska, ongeveer 8 graden (buiten was het 7,5 graad), waardoor we ondanks de dubbele trui en winterjas tot op het bot verkleumd thuis kwamen na een lange dag hard werken. En dan te bedenken dat er voor de gevangenen geen warme douche en een hoop liefde klaarstond s avonds. In die 4 dagen hebben we vele gevangenen kunnen helpen met een bril en hebben we 2 maal geadviseerd een oogarts te raadplegen. De gevangenen en personeel waren vriendelijk en hulpvaardig wat onze harten verwarmde. Veel van hen hebben in het verleden op bijvoorbeeld de grote vaart gewerkt waardoor ze een woordje Engels spreken. Dat leidde tot interessante gesprekken.

We werden goed opgevangen door de directeur van de gevangenis. Hij was erg betrokken bij ons werk en bij zijn gevangenen. Hij vertelde zelfs dat hij geliefder was bij de 2500 gevangenen dan bij zijn 550 koppig personeel! Het is moeilijk om dingen te veranderen in Roemenié; de budgetten zijn laag, het bureaucratisch apparaat is zeer log en als er hulp van het bedrijfsleven wordt ingeroepen wordt er al snel afgevraagd wat de directeur er zelf aan verdiend. Er zijn 42.000 gedetineerden in Roemeni&3235;; oftewel het werk is hier nog lang niet af!

Medewerkers van de stichting Breath te Rotterdam vroegen ons een bezoek te brengen aan het door hen gebouwde Sparta Rotterdam Kinderdorp, een tehuis voor kinderen met een verstandelijke handicap, zoals er in Roemenië geen tweede te vinden is! Liefdevol en warm, in een kleurrijke omgeving en op professionele wijze, worden deze kinderen opgevangen. Een groot deel van deze kinderen is gewoonweg van de straat geplukt omdat ze wees zijn of zijn verstoten door hun ouders. 17 Van de 20 kinderen hebben we objectief kunnen meten met behulp van de skiascoop, daarvan konden we 6 kinderen blijmaken met een bril. Dat is niet helemaal waar; we hebben 20 kinderen blij gemaakt met een mooie bril, alleen in 6 gevallen komt er ook sterkte in de glazen! In deze provincie zijn ongeveer 1400 gehandicapte kinderen die nog nooit gezien zijn door een oogspecialist

Kort samengevat was het een zware maar zeer geslaagde missie. We hebben ruim 440 oogmetingen kunnen verrichten en over ongeveer 2 maanden willen we 200 reeds afgepaste monturen inclusief glazen versturen naar Roemenië.

Via deze brief willen we onze sponsoren hartelijk danken voor hun financiële en materiele steun. Het kan zijn dat wij u (per ongeluk) hebben overgeslagen, maar we willen dat nog graag rechtzetten; u kunt nog steeds helpen! Ons budget is nog niet helemaal rond wat betreft de bifocale brillen. Voor slechts 20 euro kunnen we een bril maken waarmee gelezen en gekeken kan worden in één! En daarbij gaan we in het najaar een tweede missie organiseren naar Constanta. U kunt uw bijdrage storten op gironummer 1020100 tnv Stichting Zienderogen Heemskerk ovv Constanta

Kunnen we in de toekomst (weer) rekenen op uw steun?

Namens stichting Zienderogen,

Dennis Smit en Jeroen Mulder

[dcwsb inline=”true”]