Verslag Roemenië 2 (april 2007)

Kaart in het midden plaatsen
Verkeer knop
Fietsend
Transit

Uitgenodigd door de heer P. Dinica, voorzitter van de raad van de kinderbescherming regio Constanta, vertrokken op 14 april Monique van Veen, Pauline Heus (beiden optometrist en orthoptist), Sander Sterk en Jeroen Mulder (beiden optometrist) voor een humanitaire missie naar Roemenie.

Na een korte vlucht, Boekarest is slechts 2 uur vliegen van Amsterdam, werden we van het vliegveld gehaald door een oude bekende. Olgun is de manager van een kindertehuis voor geestelijk gehandicapte kinderen in Techirghiol (dorpje vlabij Constanta). Dit kindertehuis is gebouwd door stichting Breath en voetbalclub Sparta uit Rotterdam. In maart 2006 zijn de ogen van de kinderen van Kinderdorp Sparta gemeten en dat bleek niet voor niets; 7 van de 17 kinderen hadden een forse sterkte nodig die Zienderogen kon verzorgen. Dit was ook de reden dat er besloten werd om dit jaar de samenwerking uit te breiden zodat we alle kinderen in de regio Constanta konden zien.

Op de eerste werkdag werd het team gescheiden. Sander en Pauline gingen naar het Sparta Kinderdorp om 40 kinderen te screenen (Vorig jaar hadden we al 17 kinderen gezien, maar van de 7 op-maat-gemaakte brillen bleek er nog maar eentje heel te zijn…). Monique en Jeroen gingen naar kindertehuis Orizon waar geestelijk gehandicapte kinderen van verschillende gradaties woonden: onder andere zwaar autistische kinderen, maar ook kindjes met het syndroom van Down, mismaakte kindertjes met onderontwikkelde ledematen, tieners die maar 1,20 meter groot waren, maar wel een volwassen gebit hadden. Maar ik moet zeggen dat de kinderen er wel gelukkig uitzagen. Eerst een beetje verlegen, maar een tijdje later zaten ze met zn allen op schoot. De ballonnen en stuiterballen waren een doorslaand succes. Maar aan het eind van de dag zagen we ook kinderen die zeer zwaar en geestelijk gehandicapt waren; die nagenoeg geen reactie gaven op visuele en lichamelijke prikkelingen. In het Sparta Kinderdorp waren de meeste kinderen goed te onderzoeken en niet al te zwaar gehandicapt.

De daaropvolgende dagen bleef het team bij elkaar en bezochten we verschillende tehuizen en zagen we ongeveer 80 kinderen per dag. Alle kindertehuizen vallen onder de verantwoordelijkheid van dezelfde kinderbescherming, maar het geluk van de kinderen hangt niet af van de kinderbescherming of het pas verbouwde gebouw (inclusief aqua- en fysiotherapie). De sfeer in de kindertehuizen wordt bepaald door de directie. De meeste directrices vinden hun status als directeur zeer belangrijk en storten zich vol overgave op het management gedeelte. Ze zitten liever achter hun bureau dan dat ze zich bezig moeten houden met die vieze kindertjes; stel je eens voor dat je mantelpakje vies wordt…

Daar komt bij dat er verschillende kinderen in de huizen wonen die helemaal niet geestelijke gehandicapt zijn, maar bijvoorbeeld alleen doof zijn of andere lichamelijke problemen hebben. Die zitten dus dag in dag uit op een afdeling met mensen die zwaar gehandicapt zijn, op een gesloten afdeling zitten en ook niet buiten komen. Ze worden totaal niet gestimuleerd om te leren terwijl ze onzes inziens verder niets mankeren. Het wordt blijkbaar in Roemenië op een grote hoop gegooid.

Gelukkig hebben we ook gezien dat het anders kan. Zowel het Sparta Kinderdorp als het tehuis Traian hebben een directie die wel bewogen is met de kinderen en hun managementfunctie als noodzakelijk kwaad beschouwt. Ook al is Traian nodig toe aan een grondige renovatie; de kinderen zijn er gelukkig! Liane, de directrice van Traian, was constant aanwezig, niet om te controleren of we stiekem fotos maakten, maar om haar kinderen gerust te stellen en te motiveren om zoveel mogelijk hun best te doen.

Al met al was het een geslaagde missie; we hebben ruim 450 kinderen gemeten en 75 brillen aangepast. Via deze brief willen we onze sponsoren hartelijk danken voor hun financiele en materiele steun. Het kan zijn dat wij u (per ongeluk) hebben overgeslagen, maar we willen dat nog graag rechtzetten; u kunt nog steeds helpen! Ons budget is nog niet helemaal rond wat betreft de glazen die in de brillen geslepen moeten worden en daarbij gaan we proberen, samen met stichting Breath, om te zorgen dat de brilletjes heel blijven of snel kunnen worden gerepareerd in de toekomst. U kunt uw bijdrage storten op gironummer 1020100 tnv Stichting Zienderogen Heemskerk ovv Constanta 2007.

Kunnen we in de toekomst (weer) rekenen op uw steun?

Namens stichting Zienderogen,

Jacques Tuinder (voorzitter stichting Zienderogen), Pauline Heus, Monique van Veen, Sander Sterk en Jeroen Mulder

 

[dcwsb inline=”true”]