Verslag Oekraïne (april 2012)

Kaart in het midden plaatsen
Verkeer knop
Fietsend
Transit

Deelnemers Stichting Zienderogen: Abraham Bol, Robertus Boon en George de Jong.
Deelnemers Oekraïense zijde: Natalya Mysula en Ivanka Mohyliak. Beiden werken aan de Universiteit van L’viv en voor de Henry Nouwenstichting.
Verder werkte 4 jonge afgestudeerde oogartsen mee: Serhiy Vershynin, Natalya Senkiv, Anna Lenchuk en Olesia Topoinytska.

Op zaterdag 21 april vertrekken Bram, Rob en George naar L’viv, de auto volgeladen met instrumenten en brillen en veel goed vertrouwen om een missie succesvol af te ronden. Na 4 jaar op rij het voorbeeld te hebben gegeven in oogmeting en patiënt vriendelijkheid, zijn wij nu zover om het stokje over te dragen aan een groep lokale enthousiaste Oekraïners met het hart op de goede plaats.

De reis verloopt voorspoedig en we maken een overnachting in Polen na 1400 km en zo’n 200km voor de Pools-Oekraïense grens bij de plaats Premysl. Zondag rijden we vroeg verder en na drie uur rijden passeren we vrij gemakkelijk de grens. Gelukkig is er weinig controle en we hoeven de bagage niet te laten zien. De instrumenten zijn nu veilig in Oekraïne. Net over de grens staan onze gidsen en organisatoren van deze missie. Namelijk Ivanka en Natalya. We kennen ze inmiddels erg goed en het ontvangst is erg hartelijk en vriendschappelijk. Een uur laten zijn we op ons verblijf en slaapadres in L’viv; een nonnenklooster buiten de stad in een bosrijke omgeving. We ontvangen hier ook de jonge artsen 3 ervan hebben al eens of meerdere keren met ons gewerkt. Anna is echter nieuw. Ze hebben er zin in en wij ook.

Deze missie heeft als doel een team bij elkaar te krijgen die zelfstandig missie kan doen. De stichting Zienderogen heeft daarvoor meegenomen twee pasdozen een topsterktemeter, een autorefractor twee letterkaarten en verder klein materiaal en brillen en leesbrillen in de kant en klare uitvoering. We weten dat de kundigheid wat betreft het oogmeten bij net afgestudeerde oogartsen niet erg hoog is. Dus gaan we over tot een systeem van begeleidend leren. We laten de jongelui de oogmeting doen en Rob en George geven aanwijzingen en uitleg gedurende het meten. Na een dag zien we dat het nog niet werkt en dat er nog niet al te veel begrip van de optometrie is. Het team van Zienderogen besluit dan maar om ‘s ochtends eerst een college te geven in basiskunde van de optometrie en Bram legt uit hoe je brillen aan en af kan passen. Na de op en aanmerkingen zien we dat vooral Serhiy en Anna het goed door beginnen te krijgen, dus is ook hoop voor de anderen. Na 5 dagen meten is er een enorme vooruitgang geboekt en hebben we meer vertrouwen in de toekomstige oogmetingen van deze jonge groep artsen. Door de mensen te laten rouleren tussen de diverse bezigheden, bekwamen zij zich in alle takken van deze optische sport.

Het mes van deze missie snijdt aan twee kanten, doordat we voor het lesgeven ook proefpersonen nodig hebben, laten we de arme lokale bevolking als proefpersoon opdraven. Dat is deel twee van de missie en we hebben 464 mensen de ogen gemeten en 127 leesbrillen uitgedeeld en verder nog 198 brillen op sterkte aangemeten.

Wat me elke keer weer opvalt is het feit dat er op nog geen 1700 km nog zoveel armoede is, omdat het belangrijk is dat slechtziende mensen zonder de financiële mogelijkheden geholpen moeten worden. Daarom zijn we ook blij dat we op de laatste dag van onze missie Evidente Oekraïne hebben kunnen oprichten.

Het grote succes van de missie is de ondertekening van de intentie verklaring door de Oekraïense deelnemers van de missie. Natalya Mysula. Ivanka Mohyliak als coördinators en de oogartsen Serhiy, Anna, Natalya en Olesia nemen zich voor om een of meerdere Oekraïense oogmeetweken per jaar te houden. Zij zullen medestudenten en afgestudeerden enthousiasmeren en mee te laten doen in het nieuwe project. De stichting Zienderogen overhandigd de apparatuur en zegt toe dat we altijd bereid zullen zijn hen met raad te ondersteunen. Na een laatste gezamenlijke maaltijd in L’viv vertrekken Rob, Bram en George naar huis om op 30 april Koninginnedag te vieren met kinderen en kleinkinderen.

Dinsdag 1 mei: Een dag om de reis te relativeren en dan gaat in je gedachten de reis nog eens voorbij. Je beseft je de armoede, de vriendelijke mensen, het prachtige landschap, de ontzettende slechte wegen, het werken onder primitieve en moeilijke omstandigheden, de enorme inzet van het totale team, de gelatenheid van de bevolking en uiteindelijk de dankbaarheid dat we deze missies mogen doen.

George de Jong, voorzitter Stichting Zienderogen