Reisverslag Missie Bangladesh (Optiekers zonder Grenzen)

Van zondag 11 tot dinsdag 27 november 2012 zijn we met vier mensen naar Bangladesh geweest voor onze tweede missie van Optiekers zonder Grenzen.  Onze inzet ter plaatse kaderde in een project van de Nederlandse Stichting Niketan waarvan Antoinette Termoshuizen de bezielster is.  Niketan zorgt samen met haar partnerorganisatie de Bangladese NGO  DRRA voor opvang, verzorging en begeleiding van meervoudig gehandicapte kinderen.  Onze werkplek bevond zich op 60 km ten westen van Dhaka in het district Manikganj en heet: Afroza Place.

De vliegtuigreis is vlot verlopen, zowel de heen- als de terugreis.  We zijn gevlogen met Turkish Airlines met één tussenstop in Istanboel.  Ook bij de douane verliep alles vlot, ook de Retinomax (draagbare autorefractometer) die we als handbagage meegenomen hebben, heeft geen probleem opgeleverd.  Op de luchthaven van Dhaka werden we opgewacht door Mamoun die ons met een taxi naar Afroza Place bracht. Onze eerste ervaring was het drukke en verwarde verkeer, het duurde zelfs een tijdje eer we doorhadden dat men hier links rijdt met al dat getoeter en gewring.  De straten zijn slechts gedeeltelijk verhard en van voldoende putten en bulten voorzien.  Het krioelt er van vrachtwagens, bussen, gewone auto’s, kleine brommertaxi’s, riksja’s, fietsers, brommers en voetgangers allemaal doorheen.  Maar we zijn zonder ongelukken ter plaatse geraakt.  Onderweg heel veel hoge schoorstenen van plaatselijk baksteenbakkerijen gezien (misschien wel honderd), en overal mensen, mensen en nog eens mensen.  Daar waar wij zaten, was het rustiger.  Het landschap was half open:  vele stukken land met akkers en waterpartijen afgewisseld met boomstroken.  Eigenaardig was wel dat overal waar je bomen zag er huizen onder staan.  Ik vermoed dat de bebouwing één grote aaneengesloten formatie vormt met hier en daar een ‘dorpskern’.

We hebben 10 dagen gewerkt van 10u tot ongeveer 15u.  Daarna konden we gaan middageten en daarna een of andere uitstap doen.  We moesten er wel voor zorgen dat we voor 18u terug waren want dan was het pikdonker geworden en er is bijna geen straatverlichting.  In totaal hebben we zo’n  459 mensen gezien die voor een oogmeting kwamen.  Velen konden we met een kant-en-klaarbril voorthelpen, een zestigtal mensen konden wel een montuur kiezen maar zullen moeten wachten omdat we de glazen eerst nog moeten bestellen en inslijpen in België.  En dan hebben we ook vele mensen gezien met oogziekten of scheelzien die we helaas niet konden helpen.  Wij willen hierbij speciaal Stichting Zienderogen bedanken voor het uitlenen van hun Retinomax (zie foto hieronder) want zonder dit toestel dat automatische oogmetingen doet, zou het werk bij vele gehandicapten wel erg moeilijk geweest zijn.  Ook de vele mensen die ons oude brillen bezorgden en de firma’s die ons nieuwe maar uit de mode geraakte brillen gaven of brilleglazen: optiek Sabel uit Merksem, Robert Verboon van Stichting Kwasa, Apsid, Visibilia, Stef Optical, Net Optic, Di Bellini, Hoya, Rodenstock, Technop, JH-Optics , of vergrootglazen: Synchroptic, of oogmeetapparatuur: Eastbeco uit Eupen en drukkerij De Wrikker  willen we met deze hartelijk bedanken.

Waar ik het meest tevreden over ben van onze missie naar Bangladesh, is de goede samenwerking tussen de mensen van het team.  Er waren nochtans wel wat verschillen in aanpakwijze, maar we respecteerden elkaar en geraakten heel goed op elkaar ingespeeld.  Ook met de tolken en de andere mensen van Afroza konden we goed omgaan.  Mamoun heeft ons vaak gegidst als we ’s namiddags op stap gingen en gelukkig maar, anders hadden we nooit de juiste bus of de juiste bestemming gevonden in al die drukte, want wegwijzers kennen ze daar niet en de opschriften in het Bengaals die we wel zagen konden we niet lezen. Met deze willen ook heel erg de mensen van de Nederlandse stichting Niketan Antoinette en Marion bedanken, het waren zij die ons gevraagd hebben om de gehandicapte kinderen en hun familieleden te komen onderzoeken op hun zicht.

We blikken terug op een intense week.  Soms heel emotioneel en vaak in moeilijke omstandigheden: zeer jonge konderen, gehandicapten, analfabeten en ongeschoolden.  Met handen en voeten hebben we ons uit de slag getrokken om ons verstaanbaar te maken.  Onsze tolken hebben ons prima bijgestaan en met hun hulp werden we ook wat zelfredzamer en leerden ook een paar zinnen Bengaals: balo: goed, balo na: niet goed, diktesy: zie je het duidelijk, enz… Sommige tolken werkten zich op als echte assistenten en bereidden de mensen voor op wat hen te wachten stond of stelden hen gerust.  Sommige mensen kwamen van ver en hadden er uren reizen voor over.  Er werd geduldig gewacht hurkend in het gras en in de wachtkamer.  Hun baby’s in hun sari gewikkeld.  Af en toe keken we naar beneden en telden we de schoenen onderaan de trap (want met schoenen mocht je niet binnen) en dan wisten we hoeveel wachtenden er nog waren.  We hebben mensen blij gemaakt, maar anderen ook verdrietig.  Want vaak zagen ze ons aan als wonderdokters en legden al hun hoop op onze schouders.  Het is moeilijk tranen te verbijten wanneer je hun ogen dof ziet worden van de niet ingeloste verwachtingen, hun gebogen lichaam ziet wegsloffen omdat hun wonder niet is geschiedt, de rade-loosheid leest op hun gezicht om de zware zorg voor hun gehandicapt kindje.  Moeilijk, maar je trekt je op aan de gezichten met wél een stralende glimlach, aan de sterretjes in hun blinkende ogen, aan de handdruk die ze niet willen lossen, de aai van een donkere hand op ons bleke gezicht.  Want ze zijn zo intens dankbaar voor het nieuwe zicht dat we hebben kunnen geven.  Wij zelf zijn ook blij voor dat kleine stukje wereld dat we door onze inzet beter hebben kunnen maken.  De morele steun van een hele schare fans die ons project geweldig vonden, was onontbeerlijk.  De bemoedigen-de woorden en lofbetuigingen waren heel erg welkom en deden ons duegd.  En ja, voor sommige buitenstaanders lijkt dit alles een druppel op een hete plaat, maar we zijn zo graag die ene druppel geweest !!

Collega’s opticiens-optometristen die ook graag eens willen meegaan op een volgende missie kunnen contact opnemen met Optiekers zonder Grenzen: 03/827.62.82 of via onze website: www.sites.google.com/site/optiekerszondergrenzenbelgie.

Johan Hoet, 15 december 2012

[dcwsb inline=”true”]