Nieuwsbrief oktober 2008

Welkom

Laat ik deze maand beginnen met belangwekkend nieuws. Sinds kort heeft Zienderogen een ambassadeur, en dat is niemand minder dan de heer Bram Bol, zo niet een bekende Nederlander dan toch in elk geval een zeer goede bekende in de optiekwereld. Bram heeft voor een mooie stand op de Optiekbeurs in Gorinchem gezorgd (21 en 22 september), waar onze Stichting – naast zijn grote broer Dark en Light – aanwezig was. Dat heeft geleid tot nieuwe donateurs en helpers. Zo sponsorde BBIG B.V. in Uden ons met ruim duizend splinternieuwe kindermonturen. Die werden, gelet op de komende drie missies, uiteraard in grote dank aanvaard. Wij zijn weer heel blij met de steun, die we kregen over de periode 5 september – 3 oktober. 37 begunstig(st)ers brachten het schitterende bedrag van E. 1.450.29 bijeen. Afgeschreven werd E. 2.098.97 voor projecten in Eritrea, Marokko en Roemenië. Veel dank! We mogen drie nieuwe donateurs uit opticienskringen welkom heten. Ook hartelijk dank voor de mooie kerk-collecte, waarmee we werden verrast.

Wat staat er de komende tijd te gebeuren? We zijn nog steeds bezig met de werkzaamheden, verbonden aan twee weken zwoegen in de armste provincie van Roemenië. Telkens als er weer brillen klaar zijn, sturen we die meteen op naar de Blindenbond in Bacau, die er voor zorgt dat ze op de locaties terecht komen, waar George de Jong en John Moen oogmetingen hebben gedaan.

De opticiens Jan Pluimert en Fred van der Schalie maken zich nu op voor een reis naar Kaliningrad. Jan is een goede bekende van Zienderogen; hij verdiende zijn sporen in Sri Lanka, Albanie en Bulgarije. En nu neemt hij zijn collega Fred mee, die ook wel eens wil weten hoeveel arme mensen je met een bril-op-maat een plezier kunt doen. Onze contactpersoon in Kaliningrad is Ludmila Plungina, een blinde esperantiste met wie ik reeds jaren lang in braille correspondeer. Uit de vele brilrecepten, die zij inmiddels stuurde, valt op te maken hoe groot de behoefte in die stad is. U moet ook maar eens proberen op te zoeken, wat Kaliningrad (= Konigsberg!) in de Tweede Wereldoorlog heeft doorgemaakt! We hopen van 1 – 15 november a.s. (inclusief vier reisdagen) vruchtbaar te kunnen werken en samen te werken met Invalidenbond, Rode kruis, Leger des Heils en diverse andere maatschappelijke organisaties.

Om u vast een vooruitblik te gunnen. Reeds enige tijd hebben we contact met de Henri Nouwenstichting, die projecten in Lviv (Lemberg) heeft. Het ligt in de bedoeling, dat we in een samenwerkingsverband in april 2009 in die grote stad van Oekraine aan het werk gaan. Nadere mededelingen volgen. Er ligt ook nog een andere uitnodiging uit dat gigantisch grote land, namelijk uit de stad Dnepropetrovsk. Ik correspondeer al vele jaren met een blinde onderwijsgevende, Olena Poshivana, bestuurslid van de Internationale Bond van Blinde en Slechtziende Esperantisten (waarvan ik – tussen haakjes – honora membro, erelid, ben). Op de Optiekbeurs ontmoette ik enkele opticiens uit de omgeving van Antwerpen, die bereid zijn in juli of augustus 2009 daarheen met mij op missie te gaan.

Het project in Albanie – uitbreiding van de blindenschool met voortgezet onderwijs – verloopt helaas moeizaam. We proberen natuurlijk de moed niet te verliezen. Tot het uiterste willen we ons inzetten voor de toekomst van veel gehandicapte kinderen in dat land, waar nog zoveel moet gebeuren. U ziet, dat we ons de komende tijd niet hoeven te vervelen. Ik zal u dus nog een tijdje lastig vallen met mijn brieven. We blijven trouw aan de for-mule ‘100% naar het goede doel’. Kijken ook al uit naar enkele mensen, die bereid zijn de boeken over 2008 te komen controleren.

En vergeet je je blinde tweeling in Roemenie niet? Geen sprake van! We krijgen regelmatig berichten en fotootjes van de pleegouders Margriet en Bert en de oppasmoeder Aurelia. Olga en Crina groeien als kool, beginnen al een beetje te babbelen en zijn aangemeld voor de kleuterschool van het blindeninstituut te Cluj-Napoca. Dank aan allen, die maandelijks een tientje sponsoren, het dagloon van Aurelia.

Zo groet en dank ik u allen weer allerhartelijkst voor uw trouw en steun en blijf ook in de toekomst op u rekenen. Wens u – mede namens Vera en ons bestuur – vrede en alle goeds, en (als het zo uitkomt) graag TOT ZIENS,

Jacques Tuinder