Nieuwsbrief juli 2009

Welkom

Het wordt tijd, dat Zienderogen weer eens bij u langs komt om u een beetje bij te praten, zoals dat tegenwoordig heet.

Onlangs vroeg me een collega van de kringloopwinkel, waar ik als vrijwilliger werk: “Zie je nu een verbetering, als je vanaf 1966 terugkijkt op wat je gedaan hebt? Is er iets veranderd sinds die tijd?” Een moeilijke vraag! Ik kan die op twee manieren benaderen: 1) Het aantal onnodig-blinden en slechtzienden is, ondanks de inzet van hulporganisaties en aktiegroepen, in die 43 jaar alleen maar drastig gestegen; 2) voor duizenden mensen met een visuele handicap in arme landen hebben wij wat kunnen betekenen. Ach, wat moeten die gedrevenen die zich wijden aan het hongervraagstuk (millenniumdoel!), als zij lezen: “Het aantal mensen in de wereld dat honger lijdt, is tot recordhoogte gestegen. Voor het eerst zijn er ruim een miljard personen, een zesde van de wereldbevolking, die structureel te weinig eten hebben” (De Volkskrant, 20 juni 2009).

Ik heb nooit de ambitie gehad de wereldverbeteraar uit te hangen, maar ik wil wel graag dit kwijt: het is zo dat er door Zienderogen voor anderen veel veranderd is, maar deze periode heeft ook ondergetekende als aktievoerder (vrij gevestigd blindheidsbestrijder) veranderd. Die opmerking is het antwoord op een vraag, die me nooit gesteld is.

Ook is het goed te merken, dat onze kleine stichting in een stroomversnelling komt, dank zij nieuwe bestuursleden, adviseurs, en niet te vergeten onze ambassadeur. Dat is een goed bericht in dagen waarin kranten zo weinig positiefs melden.

De zes maanden van het lopende jaar die nu achter ons liggen zijn heel vruchtbaar geweest. Er werden drie missies uitgevoerd: in januari naar Targu Mures, op uitnodiging van de Stichting Livada; in maart / april naar Suceava, op verzoek van de Stichting Ora Nederland; en in mei naar Lviv en Ivano Frankivsk, op uitnodiging van de Henri Nouwenstichting. Onze trouwe begunstigers weten, dat we al twee keer eerder in Oekraine (De Krim) gewerkt hebben, vorig jaar nog, toen we alle sociale werkplaatsen bezochten. Dit jaar konden we twee teams inzetten, omdat zich maar liefst vijf opticiens gemeld hadden. Ook onze ambassadeur, Bram Bol, was van de partij. En we waren zo gelukkig dat er een low vision specialist bij was. Dat kwam goed van pas tijdens de vier volle dagen, toen we dagelijks tussen de 60 en 70 slechtziende leden van de Blindenbond zagen. Het werk was fysiek zwaar, maar ook erg emotioneel, want we zien veel armoe en ellende. Vooral bezoeken aan kindertehuizen en psychiatrische inrichtingen laten vreselijke beelden op ons netvlies achter. We zijn Laurent Nouwen van de stichting en alle medewerkers in Oekraine, Vitaliy, Ivanka, Roksolana, Roman en Oksana, dankbaar voor de gedegen voorbereiding en de begeleiding gedurende onze werkzaamheden. Heel bijzonder was dat een van de teams werd ondergebracht in het klooster van de Redemptoristen. Deze paters zijn het ook, die het gevangenispastoraat verzorgen en ons met klem uitnodigden terug te komen om gedetineerden aan een bril te helpen. Kortom, we zijn met een flink portie huiswerk thuis gekomen… Stellen het op hoge prijs met de Henri Nouwenstichting samen te werken.

In de periode januari – juni jl. steunden we weer Imane en Oussama, onze blinde kinderen in Marokko, onze blinde tweeling in Roemenië, en onze vier weeskinderen op de blindenschool in Kinshasa, Congo.

Nog steeds zijn we druk bezig met de Blindenschool in Tirana (Albanië), waar gewerkt wordt aan de verdere uitwerking van de plannen voor voortgezet onderwijs. Ook steunden wij de braille-unit met een nieuwe A 3-printer en een pallet braillepapier.

Veel kontakt hebben we met Blindenbonden in Tadzjikistan. We stuurden schoolbenodigdheden op, een groot aantal schrijfborden met prikpennen, maar ook muziekinstrumenten en afspeelapparatuur. Er leven plannen voor de inrichting van een studio voor het gesproken boek; en er is dringend behoefte aan een appartementen-complex, maar de realisering verloopt uiterst moeizaam, niet in de laatste plaats vanwege de overal heersende corruptie.

Vanuit Kaliningrad, waar we in november 2008 gewerkt hebben, bereikte ons het verzoek van de Blindenbond terug te komen met één of meer oogartsen, met name om een groot aantal staarpatienten te opereren. De ‘autoriteiten’ zouden daar niet afwijzend tegenover staan, al worden er voorwaarden gesteld. We hebben veel operabele patienten gezien, die we van dienst zouden kunnen zijn.

Al jarenlang zijn we gelukkig met een trouw donateursbestand (circa 500 adressen). Het is onmogelijk alle initiatieven te vermelden, maar wel vind ik het op zijn plaats de naam van Ingrid van Oorschot uit Rosmalen te noemen. Bij de voorbereiding voor de Eerste Communie vroeg zij aandacht voor Olga en Crina, de twee blinde meisjes in Roemenië. Dit heeft het schitterende bedrag van €878 opgeleverd; dat kwam goed van pas want even eerder werd voor de verzorging van de tweeling €2.000 aan Margriet en Bert Looy overgemaakt. Voor de viering werd de passende titel KOM EN ZIE gevonden… Bedankt, Ingrid! Maar ook voor de braille-printer, die je man Wil op de kop getikt heeft! We zorgen dat hij zo snel mogelijk in Plovdiv (Bulgarije) komt.

Dank aan alle opticiens, die dit jaar bij missies betrokken waren: Bram Bol, Rob Boon, Leo Copini, George de Jong, Erna en Leo Leenders, en John Moen. Zij hebben zich enorm ingezet, ook getuige de vele dankbrieven.

Dank aan de Landelijke Stichting voor Blinden en Slechtzienden voor hun subsidie van €4.500. Dank ook aan de kringloopwinkel en het gemeentebestuur van Heemskerk. Dank aan de optische industrie, die glazen leverde voor een vriendenprijs. Dank aan alle opticiens die weer bereid waren honderden brillen te maken voor Roemenië en Oekraine. Maar ook voor Mauretanië werd een aantal brillen volgens recept gemaakt.

Een journalist vroeg me onlangs: “Mag je stoppen van jezelf?” Wat een vraag! Mag je stoppen met leven en adem halen? Daar ga ik, als het me vergund is een voorkeur uit te spreken, liever nog een tijdje mee door…

Graag ook een woord van dank aan het adres van onze penningmeester Daan Simoons, en aan Connie Overdijkink-Eggermont en Cor Apeldoorn, die op 16 juni jl. de boeken van Zienderogen controleerden om het bestuur te dechargeren. Zij hebben namens u kunnen vaststellen, dat wij trouw zijn aan ons Keurmerk: 100% naar het Goede Doel! En dat moet zo blijven.

Dank aan alle goede gevers en geefsters, op wie we nooit vergeefs een beroep deden. “Samen kunnen we de verdubbeling van het aantal blinden en slechtzienden voorkomen”, zo luidt een onomstreden uitspraak van een omstreden theoloog (H.M. Kuitert).

Steeds weer wordt het me duidelijk, hoe graag mensen willen zien, ook arme mensen. Maar dat moet wel (door ons!) gezien worden. Door u en mij. Graag wens ik u namens Vera en het bestuur een ontspannen zomerreces en natuurlijk weer TOT ZIENS.

Allerhartelijkst gegroet,

Jacques Tuinder