Nieuwsbrief augustus 2009

Welkom

“OPSTAPPEN BIJ UNICEF EN RODE KRUIS LUCRATIEF” meldt mijn krantje op 18 juli. Een andere kop in dezelfde krant luidt: “GOED DOEL NOG NIET GERAAKT DOOR CRISIS”.

Ik ontving ook een bedelbrief van UNICEF, en de slagzin van deze organisatie is: “KINDEREN EERST”. De vraag, die bij me opkwam, was: wordt die scheidende algemeen directeur, die met meer dan (hoeveel meer?) €200.000 naar huis ging, ook tot die kinderen gerekend? En het is nog wel een Goed Doel met een CBF-keurmerk… Zal dat nu worden ingetrokken? Of zegt het Centraal Bureau Fondsenwerving, die natuurlijk graag klanten heeft: ‘ach, waar maak je je druk om, 75% gaat toch naar Het Goede Doel? De Stichting Zienderogen krijgt dit keurmerk niet, omdat 100% naar Het Goede Doel gaat. Genoeg hierover.

Gelukkig hebben wij niet te lijden onder de economische recessie. Positief nieuws bracht de ING Bank met het maandafschrift. Over de periode 3 juli – 6 augustus brachten 66 Zienderogenden een bedrag van maar liefst €7.976 bijeen. Wij mochten ook een nieuwe donateur in Duitsland begroeten; wij leerden hem kennen en waarderen op het 19e Oecumenisch Esperanto-Congres in Wroclaw (Polen), waaraan Vera en ik deelnamen. Overigens, ook het Congres heeft bijgedragen aan onze projecten, en wel via een kerkkollekte, boekverkopen en persoonlijke giften.

Inkomsten en uitgaven waren vrij aardig in balans. In totaal werd er €8.188 afgeschreven (voor glazen vanwege onze laatste missie naar West-Oekraïne en een jaar huishuur ten behoeve van de familie van onze twee blinde kinderen in Marokko). Veel dank aan alle goede gevers v/m.

Ook hartelijk dank aan alle lieve mensen, die postzegels voor ons bewaarden. We zullen weer zakken vol meenemen voor gedetineerden in de strafgestichten waar we werken. De gevangenen hebben dan wat te doen (afweken, nakijken, sorteren, bundelen) en houden aan het eind van het traject een centje over om hun familie te steunen.

Op dit moment zijn bijna alle te maken brillen voor Oekraïne klaar. Eind van de maand vertrekt Laurent Nouwen weer met een truck naar Lviv en Ivano Frankivsk en zal dan dozen vol brillen meenemen, bestemd voor alle locaties waar onze beide teams in mei jl. gewerkt hebben. Onze oprechte dank aan alle opticiens die ons geholpen hebben deze brillen te maken.

Momenteel treft de Henri Nouwenstichting voorbereidingen voor een tweede missie in mei 2010; dan zal een aantal gevangenissen in West-Oekraïne op het programma staan. Daartoe hebben de Redemptoristen, die pastoraal werk doen in de strafgestichten, ons onlangs zeer nadrukkelijk uitgenodigd.

En wat staat er nu eerst op het programma? Onze kontaktpersoon in Min-Vody (Rusland), Viktor Vasiljevi Podoljan, is al meer dan een half jaar bezig ons uit te nodigen voor een missie in zijn regio. En dat wil maar niet lukken. Overal ervaart hij angst, onverschilligheid en burokratie. Het ministerie liet hem op 26 juni weten geen ‘noodzaak’ te zien een beroep te doen op oogspecialisten uit Nederland: “Dit probleem hebben wij nog in februari bediscussieerd in de Regionale Blindenbond en we vroegen toen ook de directeur, de heer A.A. Dontcov, te reageren. Wij danken u voor uw aanbod, maar in onze instituties is de behandeling door oogartsen kosteloos en van voldoende hoog nivo.” De werkelijkheid is, dat geen enkele specialist een hand uitsteekt, als er geen bedrag op tafel gelegd wordt. En wat het nivo betreft: dat zullen onze teamleden ongetwijfeld spoedig kunnen konstateren.

Viktor schrijft: “Ik heb me sterk verbaasd over de reactie van personen en instellingen, die in feite zelfstandig iets zouden kunnen doen, maar grote angst hebben. Ze zijn bang dat dan ‘hoger geplaatsten’ hun ongenoegen over het ‘eigenmachtig’ optreden zullen uitspreken”… Hij heeft alle kerkgenootschappen in zijn stad en regio benaderd en die hielden om die reden stuk voor stuk de boot af.

Hoe nu verder? We hebben toen kontakt gezocht met een blinde esperantist in de nabij gelegen stad Kislovodsk, Anatolij Masenko. Hij is gepensioneerd en was wiskundeleraar aan de blindenschool. Hij verklaart dat hij wel voor een officiële uitnodiging kan zorgen en dat er een erg grote behoefte aan goede brillen bestaat. Enkele dagen later mailt hij, dat hij al een lijst met vijfhonderd namen heeft opgesteld. Onze komst wordt zeer verwelkomd.

En wie gaan er ditmaal de kar trekken? Op de Optiekbeurs in Gorinchem hebben we een enthousiaste, in België wonende en werkende, hoog opgeleide opticien ontmoet, die graag een keer mee wil. Ik stel hem met vreugde aan u voor: Johan Hoet. Samen met Jeroen Mulder, die al vaker met ‘Zienderogen’ op pad ging, gaat hij in oktober aanstaande in Kislovodsk aan het werk.

Ik wilde het voorlopig hierbij laten. Wens u namens Vera en het bestuur nog een aantal fijne zomerweken en graag TOT ZIENS,

Jacques Tuinder