Nieuwsbrief augustus 2002

Welkom

Van 27 juli t/m 2 augustus vond er in Noordwijkerhout een heel bijzonder congres plaats, namelijk de 11e ICEVI World Conference. Die letters staan voor “International Council for Education of People with Visual Impairment”. Ja, een mond vol! De eerste conferentie vond vijftig jaar geleden plaats. Meer dan 800 deelnemers uit 102 landen kwamen een volle week bijeen om zich te bezinnen op het wereldwijde probleem, dat er nog steeds miljoenen blinde en slechtziende kinderen zijn, die van elke vorm van onderwijs verstoken zijn. Er ligt een ambitieus plan op tafel, dat een weldoordachte strategie aangeeft: Anno 2015 alle kinderen met een visuele handicap naar school!

Op het Congres ontmoette ik relaties uit Albanië, Bulgarije, Moldavië, Roemenië en Sri Lanka. Ik kom in volgende brieven zeker op een en ander terug, want ik wil me nu beperken tot het allerarmste land van Europa, te weten Moldavi ë. Ik had, via een tolk, ’n lang gesprek met Dumitru Sclifos, voorzitter van de Blindenbond in dat land. De heer Sclifos is een vriendelijk overkomende man. Hij is blij met het voorstel van 17 t/m 28 september met twee opticiens naar Chisinau te komen, want er ligt veel werk op ons te wachten. Nog onlangs hebben oogartsen in Moldavië alle geregistreerde leden van de Bond ‘gezien’. Hij overhandigt ons een lijst met honderden namen van mensen, van wie de ogen zijn gemeten en die graag voor een bril in aanmerking komen. “Willen jullie zo goed zijn in eerste instantie onze leden van dienst te zijn?” Het antwoord kan alleen maar luiden: vanzelfsprekend! Het wordt steeds duidelijker, dat beide opticiens-optometristen, Henk Bestens en Wim Schouten, zich niet behoeven te vervelen. We willen proberen zoveel mogelijk de armsten van de armen te bereiken. In alle kinder- en verzorgingstehuizen waar we komen hopen we een goede maaltijd te sponsoren en, zo mogelijk en gewenst, een gezellig avondprogramma te bieden. De heer Sclifos laat ons weten, dat hij ook nog hulp ver- wacht voor een groot aantal operabele oogpatienten. Zij zijn arm en kunnen de kosten, zelfs geen deel van de kosten, zelf betalen. Het betreft 110 mensen die op een oogoperatie wachten. Per patient gaat het om een bedrag van circa 200 Euro. “Zou uw organisatie ook wat voor deze mensen kunnen doen?” vraagt de heert Sclifos zich af. Ik heb hem beloofd mijn best te zullen doen.

Inmiddels heb ik reeds 17 van de 110 sponsors gevonden, zodat ik goede hoop heb. Met Vera bezocht ik onlangs een Esperanto-Congres, waarvan de 50 deelnemers samen vier patienten hebben ‘geadopteerd’… De Stichting Zienderogen is in het leven geroepen om de zo genaamde ONNODIGE (= vermijdbare, te voorkomen of te genezen) blind- en slechtziendheid te bestrijden. Als het zo is, dat er in Moldavië 110 mensen door een ingreep ’s ochtends de zon weer zien opkomen, dan kunnen we heel wat blijdschap brengen in dat land! Ik heb ook het volste vertrouwen in onze circa 500 begunstig(st)ers! Elke oogoperatie is er één.

Trouwens, blijdschap blijft niet beperkt tot Moldavië alleen, maar is ook te bespeuren in Albanië, waar het vak handenarbeid deze maand aan het leerprogramma van de Blinden- en Slechtziendenschool in Tirana zal worden toegevoegd. We gaan hier vast vooruitlopen op plannen te komen tot een revalidatiecentrum, dat tot op de dag van vandaag nog niet bestaat in dit Balkanland. Het betreft een samenwerkingsproject met de Stichting Son-neheerdt in Ermelo, die met name ervaring en deskundigheid inbrengt.

Vreugde heerst er ook in Bulgarije, en wel in de stad Plovdiv. Daar worden twee projecten uitgevoerd, wederom in samenwerking met Sonneheerdt, maar daarbij krachtig gesponsord door de bekende en gulle Wilde Ganzen in Hilversum (giro 40.000): het opknappen van het Revalidatiecentrum en het starten van een werkplaats voor meubelstoffering. Ook loop ik met plannen rond in Thailand een project aan te pakken. In Noordwijkerhout sprak ik daarover met de (blinde) directrice van de Blindenschool in Pattaya, Aurora Sribuapan.U hoort nog van ons!

Ik dank u weer hartelijk voor uw krachtige steun (en de hartverwarmende teksten bij uw overschrijving!), zonder welke Zienderogen niets zou kunnen uitrichten. Kort en goed: het gaat nu om oogpatienten en slechtzienden in Moldavië. Zéér gegroet en graag tot ziens, ook namens Henk en Wim,

Jacques Tuinder, voorzitter van Zienderogen