Eindejaarsbrief 2007-2008

Welkom

“Korte dagen, lange nachten. Uitzien naar een morgen zonder weerga. Geboorte van een nieuw begin.’ Een mooie tekst, die de Post zojuist bezorgde. Ik dacht meteen aan de geboorte van het 41e jaar van de Stichting Zienderogen.

Voor mij uitgespreid ligt een flink aantal kranteknipsels, die allemaal gaan over Goede Doelen, de waarde van humanitaire hulp en de zin / onzin van ontwikkelingssamenwerking. Ik zou deze brief gemakkelijk met citaten kunnen vullen, maar bied dapper weerstand aan die aanvechting… Ik blijf van mening, dat je niemand kwaad berokkent door haar of hem langs de weg van een operatie het licht in de ogen te gunnen dan wel via een recept-bril op de neus een scherper vergezicht te bezorgen. Wij zoeken steeds de armsten van de armen op. Blindenbonden nodigen ons uit hun slechtziende leden van dienst te zijn, maar ook gedetineerden in de cel en Romafamilies op de vuilnisbelt, misdeelde kinderen in alle soorten tehuizen, kinderen die op straat hun ‘tehuis’ hebben, kinderen met een visuele, auditieve of wat voor handicap ook, patienten van psychiatrische inrichtingen en mensen die hun brood op een sociale werkplaats verdienen, enz.

Kan iemand mij duidelijk maken, wat je precies verkeerd doet als je blinde kinderen helpt aan goed onderwijs, zodat ze later enige kans hebben op een plekje in de maatschappij en werk kunnen vinden?

Enige tijd geleden moest ik me weer eens onderwerpen aan een interview. De vragen, die me werden voorgelegd, luidden: “Mag je, nu je straks 75 jaar wordt, van jezelf met ‘Zienderogen’ ophouden?” En “waardoor word je bij dit werk gedreven?” Wat moet je daarop nou antwoorden? Mag ik van mezelf ook ophouden met in- en uitademen, eten en drinken, opstaan en slapen gaan? Als je ’s ochtends in stille bewondering en verrukking voor het raam staat, de zon ziet opkomen en eraan denkt dat miljoenen dit moeten missen, terwijl ze onnodig niet of slecht zien, kun je dan gewoon tot de orde van de dag overgaan met ‘dat is niet mijn pakkie aan!’? Ik vertelde de journaliste, die erop uit was de drijfveer van mijn ge-drevenheid op het spoor te komen, van een helaas nog te weinig bekende oogarts-plantaalkundige, Dr L.L. Zamenhof (1859 – 1913). In zijn jonge jaren schreef hij een prach- tig gedicht over wat hem reeds in zijn vroegste jeugd bezighield en dat veel esperantisten dierbaar is. Hij hoort daarin de stem van een vriendin, die een lied zingt met HOOP als thema. Graag wil hij volop leven en bij zijn vrolijke makkers zijn, maar hij geeft eerder gevolg aan de roepstem van zijn hart en wijdt zich aan zijn droom. “Diep in mij voel ik vaak een vuur, / ‘iets’ drijft mij zonder tijd noch duur!”.

HET GOEDE heeft geen legitimatie nodig, het moet ‘gewoon’ in de wereld zijn… En laat ik op deze plek – het is n.b. ook de maand, waarin we het Feest van het Licht vieren – al die vrouwen en mannen oprecht bedanken, die bij mij dat zienderogen-vuurtje al meer dan 41 jaar brandend gehouden hebben. Dat vuurtje is ons CBF-keurmerk, dat geheel kosteloos is en ons in staat stelde dit werk al zo lang te doen onder het bekende motto: ‘100% naar Het Goede Doel!’ Wij spelen onder de blindheidsbestrijders niet de eerste viool, maar wij hebben daarentegen wel een bijzonder instrument, en wel met een strijkstok, waaraan nog geen halfje blijft hangen! Komt u gerust onze boeken inzien. En wilt u ze over 2007 controleren, meld u en u bent van harte welkom. Over 2006 deden dat Mia van der Kolk (Kringloop-winkel Heemskerk) en Jaap Pilanen (Oecumenische Basisgemeente KGIJ).

Zoals ik u in juli jl. schreef, hadden we dit jaar vier missies in drie landen, te weten Bulgarije, Roemenie en Tadzjikistan. Honderden blije mensen konden wij aan een bril-op-maat helpen. Hulde aan de opticiens Pauline Heus, Monique van Veen, George de Jong, John Moen, Jeroen Mulder, Jan Pluimert en Sander Sterk, die hun werk onder vaak moeilijke omstandigheden met vak(vrouw)manschap, plezier en toewijding verricht hebben.

De komende maanden staan op ons programma: 
1. Uitbreiding van de blinden- en slechtziendenschool in Tirana. De directrice, die ik vorig jaar bij de onderscheiding van ‘Zienderogen’ ontmoette, Reihan Shkreta, droomt van voortgezet onderwijs voor haar kinderen. Het bestuur wil de school graag uitgebreid zien met zes klaslokalen. Het kostenplaatje is ongeveer 145.000 euro. Zojuist ontvingen wij de formele toestemming van de Minister van Onderwijs, de heer Genc Pollo, die mij vorig jaar zo’n mooie gouden medaille opspelde (de Adelaarspenning). Er lopen aanvragen bij NCDO en Wilde Ganzen. De Kringloopwinkel in mijn woonplaats steunde dit project met maar liefst 7.660 euro, terwijl de ‘verse’ Millenniumgemeente Heemskerk een subsidie van 2.788 euro toezegde. Wij blijven ook Optisch Centrum Osman Kazazi in Barbullush steunen.

2. Het opstarten van een Optisch Centrum in Dushanbe en steun aan de bouw van een appartementencomplex in Kurganteppa, grote steden in Tadzjikistan. Oogartsen van de Prof. Wevestichting helpen hun collega’s in dit land met instrumenten en geven professionele ondersteuning.

3. Verdere financile bijstand aan het gezin Habboudi in Oujda, Marokko. Al enige jaren sponsoren wij de huur van een door dit gezin betrokken woning tegenover de blindenschool, zodat Imane en Oussama daar onderwijs kunnen volgen. Naima en Ahmed uit Alphen aan de Rijn bezochten het gezin onlangs en verblijdden ons met schoolrapporten, die getuigen van goede leerprestaties, en een recente foto.

4. Materiele ondersteuning (via kerkelijk maatschappelijk werk) aan een Romafamilie, wonend op de vuilnisbelt in Cluj-Napoca, Roemenie. In maart jl., toen ik er met de opticiens George de Jong en John Moen werkte, werd een bezoek aan dit gezin met een blinde tweeling gebracht. De gezondheidstoestand van deze beide kindjes is zorgelijk in onze ogen. Daarbij komt, dat moeder onlangs het leven schonk aan nog een tiende kindje…

5. Wij ontvingen uitnodigingen van twee Blindenbonden, t.w. in Simferopol (Oekraine) en Bacau (Roemenie). We plannen een reis in april naar de Krim en komen dan weer in de zorgzame handen van onze contactpersoon Ella Ruban (een blinde esperantiste, die wij nog kennen van een missie in 2000). In juni hopen we dan Livi Ciobanu (ook een blinde esperantist) in Bacau te ontmoeten. Hij zal proberen die missie tot een succes te maken. In beide gevallen kan weer een beroep op dezelfde George en John gedaan worden. Erna en leo Leenders heb ik in contact gebracht met een organisatie, die zich voor mensen met een visuele handicap in Sibiu (Roemenie) inzet.

6. Naar wegen wordt gezocht om een beginnende blindenschool in Kinshasa (Congo) te helpen. Er is behoefte aan letterlijk alles!

Oprechte dank zijn we verschuldigd aan zoveel goede en trouwe gevers v/m. We denken ook aan grote sponsors, die ons aan zoveel glas en monturen helpen. We hebben thans zoveel splinternieuwe monturen in voorraad, dat wij iedereen vriendelijk maar dringend verzoeken ons – tot nadere aankondiging – geen gebruikte brillen meer toe te zenden.

Op 26 november jl. kwam het bestuur van de Stichting bijeen, waarbij ook over ‘de toekomst’ werd nagedacht. Wij hopen het bestuur – ook in verband met het trieste wegvallen van de heer Ton Verwoerd, die al geruime tijd in een verpleegtehuis verblijft – uit te breiden met enkele ‘veldwerkers’. U hoort daar binnenkort meer over. Rest mij nog u namens Vera, Cor Dekker en Daan Simoons een goede Kerst en een prettige jaarwisseling toe te wensen (zie ook tekst op hergebruik-wenskaart!). Spreken we met elkaar af, dat we samen het vuurtje nog enige tijd brandend houden?

Hartelijk dank en graag TOT ZIENS,

Jacques Tuinder, voorzitter